நமது நகரங்களும் கிராமங்களும் சுத்தமாக, சுகாதாரமாக இயங்குவதில் தூய்மை பணியாளர்களின் பங்கு மிகப் பெரியது. “சமூகத்தின் முதுகெலும்பு” என்று சொல்லப்படும் இந்த தொழிலாளர்கள், நாள்தோறும் மிகப் பெரிய ஆபத்துகளையும், மனிதர்களின் கவனக்குறைவையும் தாங்கி வேலை செய்து வருகின்றனர். ஆனால் சமீப காலங்களில், பல்வேறு ஊரக மற்றும் மாநகராட்சிகளில் தூய்மை பணியாளர்கள் சந்தித்து வரும் பிரச்சினைகள் மீண்டும் சமூக கவனத்தை ஈர்த்துள்ளன.
இவர்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகள் புதியவை அல்ல. ஆனால், சமீபத்திய சம்பவங்கள், குறிப்பாக உழைப்பளிக்காத சூழ்நிலைகள், பாதுகாப்பு சாதனங்கள் இல்லாமை, கடுமையான சம்பள வேறுபாடுகள், தற்காலிக நியமனங்களின் காரணமாக ஏற்படும் பாதிப்பு, மற்றும் உயிரிழப்புகளுக்கு வழிவகுக்கும் அபாயகரமான பணிமுறைகள் ஆகியவை மீண்டும் வெளிச்சத்துக்கு வந்துள்ளன.
மிகவும் அதிர்ச்சி அளிப்பது என்னவென்றால், 2025-இலும் தூய்மை பணியாளர்கள் அடிப்படை பாதுகாப்பு உபகரணங்களில்லாமல் கால்வாய்களில் இறங்க வேண்டிய நிலை தொடர்கிறது. ரப்பர் கையுறைகள், முகக் கவசம், நீர் தடுப்பு உடைகள், ஆக்சிஜன் சிலிண்டர்கள் போன்றவற்றின் இல்லாமை, இது ஒரு சாதாரண தொழிலாளர் பிரச்சினை அல்ல; இது உயிர்-இறப்பு பிரச்சினை.
பல நகராட்சிகளில் “இனி கால்வாய்ச் சுத்தம் மனிதர்கள் மூலம் செய்யப்படாது” என்று அறிவிக்கப்பட்டாலும், நடைமுறையில், இயந்திரங்களின் பற்றாக்குறையாலும், அதிகாரிகளின் அலட்சியத்தினாலும், மனிதர்களே இன்னும் கைமுறையாகவே கடுமையான பணிகளைச் செய்துவருகிறார்கள். இது சட்ட மீறல் மட்டுமல்ல, மனிதநேயம் மீறலாகும்.
சமீபத்திய பிரச்சினைகளில் குறிப்பிடத்தக்க ஒன்று, தூய்மை பணியாளர்கள் பலரும் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் என வகைப்படுத்தப்படுகிறார்கள். இதன் காரணமாக:
இந்த பிரச்சினைகள் பல தூய்மை பணியாளர்களின் குடும்பங்களை பொருளாதார ரீதியாக பெரும் நெருக்கடிக்கு தள்ளியுள்ளது.
தூய்மை பணியாளர்கள் செய்யும் பணியின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றி சமூகம் பேசினாலும், நடைமுறை மரியாதை அவர்களுக்கு கிடைப்பதில்லை. சில இடங்களில்:
அவர்களுக்கான தனி குடிநீர் வசதி இல்லை, ஓய்வெடுக்கும் அறை இல்லை,பணிநேரத்தை மீறி கூடுதல் வேலைச்சுமை திணிக்கப்படுகிறது,
மேற்பார்வையாளர்களின் தவறான நடத்தை, வாக்குவாதம், மிரட்டல். இந்த அனைத்தும் இந்நேரமும் நிலவுவது வருத்தகரமானது.
சமீபத்திய பல செய்திகளில், பல்வேறு மாநகராட்சிகளில் தூய்மை பணியாளர்களுக்கு 3 மாதம் முதல் 8 மாதம் வரை ஊதியம் வழங்கப்படவில்லை என்று வெளியாகியுள்ளது.
இந்த நிலைமை தொழிலாளர்களை கடன், வட்டி, கூடுதல் வேலை, மற்றும் குடும்ப நெருக்கடிகளின் சுழல்வளையில் தள்ளுகிறது.
குறைந்த சம்பளமும் ஒரு பெரிய பிரச்சினை. பல இடங்களில் மாதம் ₹8,000 – ₹12,000 வரையிலேயே வழங்கப்படுகிறது. இந்த தொகை இன்று வாழ்வாதாரத்துக்கு போதாது.
கால்வாய்களில் இறங்கி பணிபுரியும் போது மூச்சுத்திணறல், நச்சு வாயுக்கள், மின்சாரம், வெள்ளப்பெருக்கு போன்ற அபாயங்களில் பல தூய்மை பணியாளர்கள் உயிரிழந்த சம்பவங்கள் மீண்டும் மீண்டும் வெளிவருகின்றன.
இந்த உயிரிழப்புகள்:
ஆனால் பெரும்பாலும், உயிரிழப்பு சம்பவங்களுக்கு:
இது நாட்டின் நீதித்துறையில் மிகப் பெரிய குறைபாடாக உள்ளது.
நகரங்களில் குப்பை மேலாண்மை இயந்திரங்கள், மேம்பட்ட சுத்திகரிப்பு கருவிகள், தானியங்கி கழிவுநீர் இயந்திரங்கள் போதுமானதாக இல்லை. இதின் காரணமாக:
தூய்மை பணியாளர்களுக்கான பிரச்சினைகளை தீர்ப்பது ஒரு மனிதநேயக் கடமை மட்டுமல்ல, அரசின் சட்டப் பொறுப்பும் கூட. இதற்காக:
தூய்மை பணியாளர்கள் நமது நகரங்களின், நமது தினசரி வாழ்வின் முக்கியமான அங்கம். அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகள் “சாதாரண தொழிலாளர் பிரச்சினை” அல்ல; இது சமூக நீதி மற்றும் மனித உரிமை பிரச்சினை. சமீபத்திய சம்பவங்கள் நமக்கு ஒரு எச்சரிக்கை—இதை உடனடியாக சரி செய்ய வேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.
அவர்கள் பெருமைமிகு வாழ்க்கை வாழ வேண்டும் என்றால், அரசு மட்டுமல்ல; சமுதாயம் முழுவதும் மனப்பான்மையில் மாற்றம் கொண்டு வர வேண்டும்.
© Copyright 2025. Developed By: Marutham Makkal Munnetra Kazhakam