support@mmmk.in Tamilnadu, India
The Life of People of the Marudha Region
மருத நில மக்களின் வாழ்க்கை வரலாறு

பண்டைய தமிழகத்தில் பகுத்து அறியப்பட்ட நான்கு திணைகளில் (நிலப்பகுதிகளில்) மருதம் ஒன்றாகும். வயலும் வயல் சார்ந்த இடமும் மருத நிலம் எனப்பட்டது. இங்குள்ள ஆற்று நீர் வாய்க்கால்கள் மூலம் ஏரி, குளங்களில் நிரப்பப்பட்டு வேளாண்மைக்கு உகந்ததாக இருந்தது. மக்கள் வாழ்ந்த இடங்கள் ஊர், பேரூர், மூதூர் என்று அழைக்கப்பட்டன. இங்கு வாழ்ந்தோர் பெரும்பாலும் உழவுத் தொழில் புரிவோர் ஆவர். உழவர், உழத்தியர், கடையர், கடைசியர், களமர், தொழுவர், மள்ளர், கம்பளர், வினைஞர். வேந்தன், மகிழ்நன், ஊரன், கிழவன், வேளாளர் ஆவர் . மருத நிலத்தின் முதன்மையான தொழில் வேளாண்மை (உழவுத் தொழில்) ஆகும். நெல் (செந்நெல், வெண்ணெல்), கரும்பு, மஞ்சள் போன்றவற்றை இவர்கள் பயிரிட்டனர். களைகட்டுதல், களைபறித்தல், நாற்று நடுதல், நெல்லறிதல், கடாவிடுதல், ஏறுதழுவுதல் போன்றவை இவர்களின் தொழில்களாக இருந்தன. ஆறுகள், ஏரிகள், குளங்கள், பொய்கைகள், மனைக்கிணறுகள் போன்ற நீர்நிலைகளை இவர்கள் அமைத்து நீரைச் சிறப்பாக மேலாண்மை செய்தனர். அன்றே நீர் மேலாண்மையை உழகிற்கு எடுத்துக் கூறியவர்கள். இவர்கள் முக்கியமாக வெண்ணெல் அரிசி, பால், கரும்பின் தீஞ்சாறு போன்றவற்றை உணவாகக் கொண்டனர். உழவுத் தொழிலால் உணவுப் பற்றாக்குறையின்றி வளமாக வாழ்ந்தனர்.

கலைகள் மற்றும் பண்பாட்டில் மருத நிலத்தின் தனித்துவம் சிறப்பாகப் பேசப்படுகிறது. இவ்விடத்தின் தெய்வமாக வேந்தன், பின்னாளில் மழைகளின் அதிபதியான இந்திரன் வணங்கப்பட்டார். இசையில் மருத யாழ் மற்றும் மருதப் பண் முக்கிய இடம் பெற்றன, தபில் இசையில் மணமுழா மற்றும் நெல்லரிகிணை பயன்பட்டன. இயற்கைச் சூழலில் மருதம், காஞ்சி, வஞ்சி போன்ற மரங்கள் சிறப்பு பெற்றன. மலர்களில் தாமரை, குவளை, கழுநீர்ப்பூ அதிகம் காணப்பட்டன. அப்பகுதியின் விலங்குகளில் எருமை மற்றும் நீர்நாய் முக்கிய பங்கு வகித்தன. இத்தகைய கலை, இயற்கை, பண்பாட்டு அம்சங்கள் மருத நிலத்தின் அடையாளத்தை உருவாக்குகின்றன.

மருத நில மக்களின் அகவாழ்வியல் உரிப்பொருள் “ஊடலும் ஊடல் நிமித்தமும்” ஆகும். தலைவன் பரத்தையரிடம் சென்று மகிழ்ந்து திரும்பும் சூழ்நிலையில், தலைவி அவன்மீது கொள்வது கோபமே ‘ஊடல்’ என அழைக்கப்படுகிறது; இது மருதத் திணைப் பாடல்களில் முக்கியமாகப் பேசப்படும் அம்சமாகும். மேலும், ஆற்றில் புதுப்புனல் வரும்போது தலைவி, தோழியர் உட்பட மக்கள் அனைவரும் நீராடி மகிழும் “புதுப்புனல் ஆடல்” என்ற பாரம்பரியமும் இந்தத் திணையில் காணப்படுகிறது. உழவுத் தொழிலை அடிப்படையாகக் கொண்ட இவர்களின் வாழ்வு செழிப்புடனும் நாகரிக முன்னேற்றத்துடனும் விளங்கியதாகச் சங்க இலக்கியங்கள் குறிப்பிடுகின்றன; இதனால் மற்ற திணை மக்களைவிட இவர்கள் மேம்பட்டவர்களாகவும் வளமானவர்களாகவும், அரசியல் அறிவு பெற்றவர்களாகவும் வாழ்ந்துவந்தனர்.