அருந்ததிய சமூகத்தினர் பல தலைமுறைகளாக எதிர்கொண்டு வரும் முக்கிய பிரச்சனைகள் சமூகப் பாகுபாடு, தீண்டாமை, பொருளாதார பின்தங்கல், கல்வி வாய்ப்பின்மை மற்றும் அரசியல் பிரதிநிதித்துவக் குறைவு என்பவற்றைச் சுற்றியே உள்ளன. இன்னும் சில கிராமப் பகுதிகளில் இரட்டைக் குவளை முறை, பொதுத்தளங்களை பயன்படுத்தத் தடைகள், சலூன் கடைகளில் பாகுபாடு, கோயில்களில் நுழைய அனுமதி மறுப்பு போன்ற தீண்டாமை நடைமுறைகள் தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கின்றன.
இதன் காரணமாக இவர்கள் பெரும்பாலும் சேரி அல்லது காலனி பகுதிகளில் தனியே வாழ வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. பொருளாதார ரீதியாகவும் இவர்கள் பின்தங்கியவர்களாகவே உள்ளனர்; பாரம்பரியமாக துப்புரவுப் பணிகள், தோல் பதனிடுதல் போன்ற சமூகத்தில் இழிவாகக் கருதப்படும் தொழில்களில் மட்டுமே செயல்பட வேண்டிய நிலையில் இருந்தனர்.
பலருக்கும் நிலம் இல்லாததால் தினக்கூலி வேலைகளில் இருந்து கிடைக்கும் குறைந்த வருமானத்தையே நம்பிக்கையாகக் கொண்டுள்ளனர். கல்வியிலும் இச்சமூகம் பல தடைகளை சந்திக்கிறது.
பலருக்கும் நிலம் இல்லாததால் தினக்கூலி வேலைகளில் இருந்து கிடைக்கும் குறைந்த வருமானத்தையே நம்பிக்கையாகக் கொண்டுள்ளனர். கல்வியிலும் இச்சமூகம் பல தடைகளை சந்திக்கிறது.
வறுமை மற்றும் புறக்கணிப்பு காரணமாக பள்ளிவாசல் விட்டு விலகும் குழந்தைகள் அதிகம், உயர்கல்வி பெறுவோரின் எண்ணிக்கை குறைவு. கல்வி பெற்ற இளைஞர்களுக்குக்கூட சமூகப் பழிச்சொல் காரணமாக வேலைவாய்ப்பு பெறுவது இன்னும் சிரமமாக உள்ளது. குறிப்பாக தமிழ்நாட்டில், பட்டியல் இனத்தவருக்கான 18% இடஒதுக்கீட்டில் உண்மையாக மிகவும் பின்தங்கிய அருந்ததியர்களுக்கு போதிய வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை என்ற நீண்டகாலக் கோரிக்கையை முன்னிட்டு, அவர்களுக்கு 3% உள் இடஒதுக்கீடு அமல்படுத்தப்பட்டாலும், அதை செயல்படுத்துவதில் சட்ட மற்றும் சமூக சவால்கள் இன்னும் நீடிக்கின்றன.